En weer is het de maandag na de Visserijdagen geweest. 


Alleen: de Visserijdagen zijn niet doorgegaan. Dat voelde bijzonder en raar van woensdag tot en met zaterdag, maar het is zelfs nu, op maandagmorgen, nog anders dan anders. 

De afgelopen acht jaar heb ik steeds op maandag na de Visserijdagen een kort stukje geschreven. Dat was natuurlijk vooral om terug te blikken op geslaagde en feestelijke dagen en om iedereen die er een groot aandeel in had gehad te bedanken. Maar ik ervoer dat schrijven ook steeds als een speciaal moment in het jaar. Het was het einde van de zomer. We hebben in de jaren dat ik de Visserijdagen actief mocht meemaken, van 2012 t/m 2019, eigenlijk steeds prima zomerweer gehad. Het ene jaar nog mooier dan het andere, maar over het geheel genomen prima. En raar als het was, die maandagen was het meestal merkbaar gedaan met het zomerweer. Op naar de herfst, zo rook het al (als je er een neus voor hebt) en zo voelde het. En het was stil op de Noorderhaven, doodstil. De stilte was nooit zo voelbaar als op de maandagmorgen na de Visserijdagen.

Wat was ik onder de indruk toen ik mijn eerste Visserijdagen meemaakte in 2012. Alle evenementen, alle feestelijkheden, de massa’s mensen. In de stad met alle podia en op zee met de vlootschouw. En wat een organisatie was daar voor nodig! Jarenlang een Tour de force van het Comité Visserijdagen, toen al bijna vijfentwintig jaar onder de onbetwiste leiding van Paul Kwast. 

Wat zijn de kernwoorden van dit evenement? Ik denk dat we met feest en ontspannen plezier en creativiteit al een heel eind komen. En dat voor heel veel mensen. 

En al die mensen hebben dat dit jaar niet meegemaakt en hebben de Visserijdagen gemist. In de uitzending van Omroep RSH van afgelopen zaterdagmiddag kwam al haast een soort nostalgie naar de Visserijdagen naar boven. Dat gaat wat ver natuurlijk na één keer noodgedwongen overslaan, maar ik denk dat het één groot compliment is voor al die mensen die zich de afgelopen ruim zestig jaar zo hebben ingespannen voor de Visserijdagen. 

Laten we hopen dat dit jaar zònder echt eenmalig was en dat we volgend jaar om deze tijd weer als vanouds terug kunnen kijken op prachtige en geslaagde Visserijdagen.

Roel Sluiter,

burgemeester.